|
|
Torna a SurrientoErnesto De Curtis, Giambattista De CurtisVir ’o mare quant’è bello, Ispira tantu sentimento, Comme tu a chi tiene a’ mente, Ca scetato ’o faie sunnà. Guarda qua chistu ciardino; Siente, sie’ sti sciure arance: Nu profumo accussi fino Dinto ’o core se ne va... E tu dice: «I’ parto, addio!» T’alluntane da stu core... Da la terra de l’ammore... Tiene ’o core ’e nun turnà? Ma nun me lassà, Nun darme stu turmiento! Torna a Surriento, famme campà! Vir ’o mare de Surriento, che tesoro tene nfunno: chi ha girato tutto ’o munno nun l’ha visto comm’a ccà. Guarda attuorno sti Serene, ca te guardano ’ncantate, e te vonno tantu bene... Te vulessero vasà. E tu dice: «I’ parto, addio!» T’alluntane da stu core Da la terra de l’ammore Tiene ’o core ’e nun turnà? Ma nun me lassà, Nun darme stu turmiento! Torna a Surriento, Famme campà! 1902 |
|
|
|
|
|